Krzesło z wytartym obiciem albo mebel, który po prostu przestał pasować do wystroju, nie musi od razu trafiać na śmietnik. Samodzielnie uszyty pokrowiec pozwala odświeżyć wnętrze, ochronić siedzisko i dopasować kolor do zasłon, dywanu czy stołu. Pokażę, jak dobrać materiał, wykonać pomiary, przygotować wykrój i uszyć osłonę, która nie będzie zsuwać się przy każdym siadaniu.
Najważniejsze zasady udanego szycia pokrowców na krzesła
- Dokładny pomiar siedziska i oparcia jest ważniejszy niż sam wybór materiału.
- Na pierwszy projekt najlepiej wybrać prosty pokrowiec na siedzisko albo model z osobnym pokrowcem na oparcie.
- Przed wycięciem właściwej tkaniny wykonaj próbny model ze starego prześcieradła.
- Do stabilizacji pokrowca sprawdzają się gumka, troczki lub rzepy, zależnie od konstrukcji krzesła.
- Najbardziej praktyczne są tkaniny o mocnym splocie, które można prać i łatwo prasować.
Jak uszyć pokrowce na krzesło, żeby dobrze leżały
Najprostszy projekt składa się z osobnego elementu na siedzisko i formy przypominającej rękaw na oparcie. Przy krześle o prostych krawędziach nie potrzeba skomplikowanego wykroju, ale mebel z zaokrągleniami, zwężanym oparciem albo podłokietnikami wymaga większej liczby części i przymiarek.
Na początku określ, jaki efekt chcesz uzyskać. Pokrowiec tylko na siedzisko uszyjesz szybko i łatwo zdejmiesz do prania. Model obejmujący całe krzesło lepiej chroni mebel i daje większe możliwości dekoracyjne, ale wymaga dokładnego dopasowania oraz większej ilości materiału.
| Rodzaj pokrowca | Poziom trudności | Najlepsze zastosowanie | Główna cecha |
|---|---|---|---|
| Na samo siedzisko | Łatwy | Pierwszy projekt, krzesła kuchenne | Mało elementów i szybkie szycie |
| Na siedzisko i oparcie | Średni | Krzesła w jadalni lub salonie | Lepsza ochrona i bardziej elegancki efekt |
| Pełny, z falbaną lub zakładkami | Trudniejszy | Aranżacje klasyczne i uroczyste okazje | Duże zużycie materiału i więcej poprawek |
Jeżeli szyjesz pierwszy raz, radzę zacząć od jednego krzesła, a nie od kompletu sześciu pokrowców. Po pierwszej przymiarce szybko wychodzi, czy materiał nie jest zbyt sztywny, gumka nie marszczy tkaniny i czy wysokość oparcia została dobrze policzona.
Co przygotować przed rozpoczęciem pracy
Do prostego pokrowca potrzebujesz maszyny do szycia, nożyczek krawieckich, miarki, papieru pakowego lub starego prześcieradła, kredy krawieckiej, szpilek i żelazka. Przyda się również gumka o szerokości 1,5-2 cm albo bawełniana taśma na troczki.
Najwięcej zależy od tkaniny. Na krzesła używane codziennie dobrze sprawdza się bawełna z poliestrem, canvas, tkanina tapicerska o średniej gramaturze lub mieszanka lnu z włóknami syntetycznymi. Czysty len wygląda efektownie, lecz łatwo się gniecie, a cienka bawełna może szybko przecierać się na narożnikach.
| Materiał | Zalety | Ograniczenia |
|---|---|---|
| Bawełna z poliestrem | Łatwa w szyciu, zwykle dobrze znosi pranie | Może mieć mniej dekoracyjny wygląd |
| Canvas | Mocny splot i duża odporność na codzienne użytkowanie | Wymaga mocniejszej igły i dokładnego prasowania |
| Len z domieszką | Naturalny wygląd i lekkość | Gniecie się bardziej niż tkaniny syntetyczne |
| Welur lub aksamit | Elegancki, miękki efekt | Trudniejszy do krojenia i wymaga pilnowania kierunku włosa |
Przed krojeniem wypierz materiał zgodnie z zaleceniami producenta albo przynajmniej poddaj go działaniu pary. Skurcz po pierwszym praniu potrafi zepsuć dobrze dopasowany pokrowiec, szczególnie gdy tkanina jest z włókien naturalnych.
Jak prawidłowo zmierzyć krzesło
Pomiar wykonuj na każdym krześle osobno, nawet jeśli meble wyglądają na identyczne. Różnica jednego lub dwóch centymetrów między sztukami jest dość częsta, zwłaszcza przy starszych krzesłach drewnianych.
- Zmierz szerokość siedziska z przodu i przy oparciu.
- Zmierz głębokość siedziska od przedniej krawędzi do oparcia.
- Sprawdź grubość tapicerki albo wysokość fragmentu, który pokrowiec ma obejmować.
- Zmierz wysokość oparcia od siedziska do najwyższego punktu.
- Zmierz szerokość oparcia na dole i u góry.
- Przy zaokrągleniach zmierz także obwód lub długość po krzywiźnie, prowadząc miarkę po powierzchni.
Do każdego szwu dodaj zwykle 1-1,5 cm zapasu. Jeśli dolna krawędź będzie podwijana, przeznacz na nią dodatkowe 3-4 cm. Nie dodawaj dużego luzu tylko po to, żeby pokrowiec łatwiej się zakładał. Nadmiar materiału będzie się rolował, marszczył i przesuwał podczas siedzenia.
Przykładowo, jeśli siedzisko ma 42 cm szerokości, 42 cm głębokości i 4 cm grubości, prostokątny element obejmujący boki może mieć około 53 x 53 cm. To wymiar orientacyjny, który trzeba dopasować do sposobu mocowania i wysokości opuszczenia materiału.
Jak zrobić wykrój i przymiarkę
Najbezpieczniej zacząć od wykroju z papieru, a jeszcze lepiej od modelu ze starego prześcieradła. Rozłóż materiał na krześle lewą stroną na zewnątrz, przypnij go szpilkami i zaznacz kredą linie przyszłych szwów. Dzięki temu widzisz rzeczywisty kształt pokrowca, a nie tylko płaski rysunek.
W przypadku prostego siedziska wytnij prostokąt większy od blatu o grubość boków oraz zapasy na szwy. Pokrowiec na oparcie może powstać z dwóch prostokątów połączonych na górze i bokach. Przy zwężanym oparciu dodaj boczne kliny albo zwęż elementy zgodnie z profilem mebla.
Przed zszyciem maszynowym sfastryguj wszystkie części długim, luźnym ściegiem. Załóż konstrukcję na krzesło i sprawdź, czy nie ogranicza wsuwania nóg pod stół, nie podnosi się przy siadaniu i nie ciągnie materiału na narożnikach.
Jeśli tkanina jest wzorzysta, pilnuj kierunku deseniu. Przy pasach lub dużych motywach niewielkie przesunięcie będzie widoczne na komplecie. Zostaw też dodatkowy materiał w miejscach, w których planujesz później wykonać zaszewkę. Łatwiej ją zwęzić niż ratować element wycięty zbyt mały.
Jak zszyć pokrowiec i zabezpieczyć go przed przesuwaniem
Po udanej przymiarce zszyj główne części ściegiem prostym. Zacznij od konstrukcji oparcia, a potem dołącz elementy siedziska. Każdy szew rozprasuj przed wykonaniem kolejnego, ponieważ prasowanie nadaje formie kształt i często robi większą różnicę niż ozdobne przeszycia.
Surowe krawędzie zabezpiecz zygzakiem, overlockiem albo lamówką. Dolną część możesz podwinąć podwójnie, aby tkanina nie strzępiła się podczas prania. Jeśli materiał jest gruby, nie rób zbyt wąskiego podwinięcia, bo przy narożnikach powstaną twarde zgrubienia.
Gumka w tunelu
Gumka jest wygodna, gdy pod siedziskiem znajduje się wolna przestrzeń. Wykonaj tunel z podwójnego podwinięcia o szerokości dopasowanej do gumki i zostaw otwór około 3-4 cm. Przeciągnij gumkę agrafką, załóż pokrowiec na krzesło i dopiero wtedy ustal jej napięcie.
Nie zszywaj jej od razu na stałe. Zbyt ciasna gumka marszczy materiał, a zbyt luźna nie zatrzyma pokrowca. Po przymiarce połącz końce kilkoma przeszyciami zygzakowymi, a otwór w tunelu zamknij ściegiem prostym.
Przeczytaj również: Krzesła jaki to rodzaj rzeczownika - odkryj jego tajemnice gramatyczne
Troczki przy trudnej konstrukcji
Wiązania są lepsze od gumki, gdy pod siedziskiem znajdują się poprzeczki, sprężyny albo ozdobne elementy. Doszyj po dwa troczki z boków i z tyłu, a przy dłuższym pokrowcu dodaj wiązania na wysokości oparcia. Ta metoda jest mniej automatyczna, ale pozwala precyzyjnie dopasować materiał.
Jedna taśma powinna mieć zwykle 35-45 cm długości, żeby dało się wygodnie zawiązać kokardę. Końce zabezpiecz podwinięciem lub krótkim przeszyciem, inaczej będą się strzępić już po kilku praniach.
Najczęstsze błędy i sposoby ich uniknięcia
Pierwszym błędem jest mierzenie wyłącznie szerokości i głębokości siedziska. Jeśli pominiesz grubość tapicerki, pokrowiec okaże się za mały albo będzie podciągał się przy każdym ruchu. Drugi problem to brak próbnego modelu, szczególnie przy nietypowym oparciu.
- Nie tnij drogiej tkaniny bez przymiarki na tanim materiale.
- Nie pomijaj prania wstępnego, jeśli materiał może się skurczyć.
- Nie napinaj gumki przed założeniem pokrowca na krzesło.
- Nie układaj wzoru w poprzek, jeśli tkanina ma wyraźny kierunek.
- Nie zostawiaj nieobrębionych krawędzi, nawet gdy materiał wydaje się stabilny.
Uważaj także na zbyt śliskie tkaniny. Satyna i cienki poliester mogą wyglądać efektownie podczas uroczystej kolacji, ale na co dzień łatwo się przesuwają. Przy krzesłach używanych codziennie stawiam na materiał matowy, średnio gruby i możliwy do prania, bo praktyczność szybko okazuje się ważniejsza niż chwilowy efekt dekoracyjny.
Jak dopasować wygląd pokrowca do wnętrza
W jadalni urządzonej w stylu skandynawskim dobrze wygląda gładka tkanina w kolorze złamanej bieli, szarości albo oliwki. W aranżacji rustykalnej sprawdzi się len z domieszką, delikatna krata lub drobny wzór roślinny. Do wnętrza klasycznego można dodać zakładki, lamówkę albo krótką falbanę, ale dekoracyjne elementy wymagają większej precyzji.
Nie musisz szyć wszystkich pokrowców w identyczny sposób. Ciekawy efekt daje połączenie gładkich osłon na siedziskach z materiałem wzorzystym na oparciach. Ja zachowałbym jednak wspólny kolor bazowy, ponieważ jednolita paleta spina komplet i nie konkuruje ze stołem, zasłonami ani dywanem.
Przy stole rozkładanym wybierz pokrowce, które nie mają zbyt długiej falbany. Materiał może zahaczać o nogi albo przeszkadzać przy zmianie ustawienia krzeseł. W małych pomieszczeniach lepiej sprawdza się krój dopasowany do mebla, bez dużej ilości tkaniny opadającej do podłogi.
Mały test przed uszyciem całego kompletu
Zanim kupisz materiał na wszystkie krzesła, uszyj jeden egzemplarz i używaj go przez kilka dni. Sprawdź, czy pokrowiec nie przesuwa się, czy wygodnie się go zdejmuje i czy po praniu nadal zachowuje kształt. Taki test często ujawnia problemy, których nie widać przy samej przymiarce.
Jeśli pierwszy model wyszedł trochę nierówno, nie traktuj tego jako porażki. W szyciu pokrowców najwięcej uczą właśnie poprawki przy siedzisku, narożnikach i mocowaniu. Po dopracowaniu jednego szablonu kolejne sztuki wykonasz szybciej, zużyjesz mniej materiału i uzyskasz spójny zestaw, który rzeczywiście odmieni wygląd krzeseł.
